Ja leuk een Golfbeurs ........ en dan?

Daar stonden we dan, als nieuw lid van de NGG, op de Golfbeurs 2008 in de Rai Amsterdam. Wat komt er op ons af, wat gaat er allemaal gebeuren ........

Wel, als eerste komt Tineke Loogman op ons af met het bekende oranje NGG T-shirt en een kleine instructie voor de dag maar vooral met de mededeling ervan te genieten en veel mensen aan te spreken.

Eerst een bakje koffie. Het wordt langzaam een beetje drukker op de beurs en voordat we het goed en wel in de gaten hebben kan Miquel geen meter meer rijden met de Paragolfer of de vragen en de fototoestellen slingeren om zijn oren.

De belangstelling is overweldigend en de reacties zijn verrassend en bewonderenswaardig, maar voor Miquel nog een beetje onwennig.

Het went snel, binnen een paar gesprekken staat hij vol trots de Paragolfer te demonstreren en vertelt de daarbij benodigde informatie aan een ieder die het horen wil. En dat waren er veel!

Om twee uur, na de wervelende show van Joost Hage, mogen een aantal NGG'ers een demonstratie geven. De zenuwen gaan opspelen, maar deze verdwijnen als sneeuw voor de zon als ze eenmaal bezig zijn. Tineke bijt het spits af met een goed verhaal over de NGG en introduceert één voor één de leden en vertelt bij elk lid hun beperking en hun mogelijkheden. Ze hebben het geweldig gedaan!

Rond een uur of vier gaat de drukte afnemen en kunnen we even met de rest van de NGG'ers napraten op de stand en we zijn er allemaal van overtuigd dat het een geweldige dag was.

Met een voldaan gevoel en versleten stembanden rijden we zaterdagavond naar huis om ons op te maken voor de zondag.

En wat een zondag. Het is drukker dan zaterdag en de belangstelling is nog groter.

Vandaag is echt een geweldige dag om de NGG onder de aandacht te brengen bij het golfend publiek, dus krijgen we van Tineke een schop onder onze kont en moeten we de beurs op. Dachten we dat het zaterdag een drukke dag was, nou, niets vergeleken bij vandaag. Er vormen zich nu gewoon groepjes van 6 à 7 mensen om Miquel heen om een uitleg van de Paragolfer te krijgen met natuurlijk, niet te vergeten, de bijbehorende foto's. Miquel zijn gezicht staat vanaf 10:00 uur alleen maar in de lachstand voor alle foto's en heeft aan het einde van de dag moeite zijn gezicht weer in de plooi te krijgen.

Het was het allemaal waard.

In de auto op de terugweg naar Rozenburg was het stil. Nu totaal geen stembanden meer over. In stilte genieten we na van twee geweldige dagen. We hadden het voor geen goud willen missen.

We gaan de accu's weer opladen, en hopen jullie weer te mogen ontmoeten op de clinics en de wedstrijden die de NGG ook dit jaar weer in de planning heeft.

Tot dan.

Miquel & Manon Lommerse